yasemin y.
@_yyasemiin
bütün mümkünlerin kıyısında..
Öğretmen
188 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
Nasıl yani?
Nasıl olur da bu kadar rahatsız edici betimlemeleri bir arada bulunduran bir kitap yazılabilir? Sürekli; daha ne olabilir ki? Ne kadar ileriye gidilebilir? Ne kadar rahatsız edici olabilir? Bu kitabı bu soruları sorarak tamamladım. Çok akıcı hatta bitirmeden elinizden bırakamıyorsunuz. Hep daha sonrasına bir merak uyandırıyor. Tuhaf ve rahatsız edici taraflarına alışamıyorsunuz. Yazar bu kitabı nasıl yazdı? Duyguları nelerdi? Bilmiyorum. İçerik olarak ensest ve vahşet durumları yoğun olarak işlenmişti. Buna rağmen ben bu kitabı başarılı buldum. Çünkü olay örgüsünü asla tahmin edemezsiniz. Koca bir ömür sizce hayal mi gerçek mi? Buna asla siz karar veremeyeceksiniz. Kitabı sonlandırdığınızda asıl gerçeği anlayacaksınız..
Bizler dünyayı şeffaf bir şekilde görüyor muyuz? Yoksa gördüğümüz şeyler sandığımız şeyler midir?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Uzun zaman sonra okuduğum en akıcı kitap diyebilirim.. Eğer kitap okuma alışkanlığınız azaldıysa lütfen bu kitabı hemen okuyun. Kitap resmen sizi içine çekiyor. Kurgusu MÜKEMMEL. Başlangıçta karakterler fazla olduğu için kitap size karışık gelebilir ama sonrasında bütün kurguya hakim oluyorsunuz gözünüz korkmasın. Film izler gibi okudum diyebilirim. Evet bir polisiye kitabı ama hepimizin bildiği fakat başka perspektiften bakmamızı sağlayan bir öğretisi bulunuyor.
Herkes her an ve her saniye vicdanıyla baş başadır. Hiçbir görünen aslını ifade etmemektedir. Kendi vicdan mahkememizde hepimize başarılar diliyorum. İyi okumalar!
Beni hemen anlamalısın!
Sen ve ben arasında uzaklıklar var, yakınlıklara rağmen. Kavuşmamız var, ayrılığa rağmen. Anlatacağımız var, suskunluğumuza rağmen.. Bu yüzden hemen şimdi anlamalısın, anlıyor musun?
Çünkü ben kitap değilim!
İçedönük bir sessizlik yaşıyorum. Anlatmaktan ve anlaşılmaktan vazgeçtim artık. Sözcüklerim cümlelere tamamlanmıyor. Bir paragraf oradan bir metin oradan bir kitap olamıyor, maalesef. Yaşama ve bize dair ne varsa gözlerimde yaşıyor..
Çünkü ben öldükten sonra kimse beni okuyamaz!
Ha-ha.
Yaşarken anlaşılmaya mecburum!
Yaşarken, sadece yaşarken anla. Mecburum, anlıyor musun?
‘Tutunamayanlar’ dan sonra ölümünü kabullenemediğim tek yazar oldu Oğuz Atay..
Bu hayatta kaybedecek hiçbir şeyi olmaması, gidecek bir evinin, elini tutabilecek birinin, hiç ama hiç kimsenin olmaması; insanın..
Selim Işık; tutunmak için çırpınan, tutunmak için yaşamayı göze alan. sadece tutunmak için. Her şey tutunabilmek için..
Her şeye sahip ama hiçbir şeyi olmayan Selim.. Kendine ait odası vardı ama evsizdi. Elinden tutabilecek bir sevgili vardı ama tutamadı. Anlaşılması gerekiyordu-yaşıyorken, nefes alıyorken- ama kimse anlamadı.. Selim önemsenmedi, görülmedi, hissedilmedi.. Anlatılmadı, değerlendirilmedi..Bir gün tabancasını çıkararak ateş etti ve öylece göçüp gitti bu dünyadan.
Tutunamayanlar yarım bırakılmamalı, okunmalı ve anlamalı. Bir insanı anlayabilmenin zorluğunu görebilmeli, yakınımızdakileri yeniden tanımalı, kendimizle tekrardan konuşabilmeli..
Tutunamayanlar 1970’li yıllarda yayımlanmış ve beklenen ilgiyi görmemiştir. Halbuki Oğuz Atay, kendini öyle mükemmel anlatmış ki; öyle ağır, öyle sakin ve öyle telaşsız. Bütün karakterlerde görebilirsiniz onu, Selim’in anlaşılmazlığında, Turgut’un benliğini arayışında, Günseli’nin aşkında..
Kitap yorucu gelebilir, cümleler anlaşılmaz gelebilir ama bir kere de anlaşılmazlık içerisinde bulalım kendimizi.
Oğuz Atay’a -
‘Şu anda, sana güzel bir söz söyleyebilmek için, on bin kitap okumuş olmayı isterdim gene de az gelişmiş bir cümle söylemeden içim rahat etmeyecek: seni tanıdığıma çok sevindim kendi çapımda..’
Kabil; insanın kurdudur.
Kitabı okumadan önce kendinize şunu sormanızı öneririm: Din ne zaman ortaya çıkmıştır? Doğuştan benimsediğiniz inanç sistemine göre vereceğiniz cevaplar değişecektir. Sonuçta ne Evrimci görüşler ne de Vahiy temelli görüşler bize net bir tarih ve tanım verememektedirler. Buna rağmen sorun ve düşünün!
Gelelim kitabımıza, José Saramago Kabil adlı kitabında, Din ve Tanrı eleştirisini masal anlatır gibi önümüze sunmuştur. Kabil, Adem ile Havva’nın oğlu, kardeşinin ise katili.. Bunların dışında Kabil, cevabını bulamadığımız bütün sorular, günah diye bastırılan bütün düşüncelerdir. Korkusuz olmanın ve düşünmenin özgürlüğünü tattım, yazarla düşündüm, yazarla birlikte kötülüğü bağırdım ve bazen yazarla birlikte alaya aldım her şeyi. Ama ne inancımdan ne de benimsediğim temellerden çıktım. Hepimiz 5N1K sorularını kapsayan düşünceleri bastırmakla uğraşıyoruz. Uğraşmayın, korkmayın, okuyun ve okutun.
Yazar bir röportajında din üzerine şunlardan bahsediyor:
“Hepsi de bir masaldan ibaret, koskocaman bir aldatmaca.”
“İnsan hayatı boyunca aptalca işlere girişebilir. Tanrı hakkında absürtçe şeyler söyleyip durabilir. Ama 83 yaşına geldiğinde ise, daha dikkatli olmalısındır, ne söyleyeceğine çok çok daha dikkat etmelisindir. Ama bu tabii ki de gerçeği değiştirmez. Gerçeklik, daima her nasılsa hep böyle sürüp gider. Doğarız yaşarız ölürüz ve hepsi de budur ötesi yoktur.”
José Saramago 87 yaşında vefat ediyor. Ölmeden önce yazdığı son kitap ise Kabil..