Luna

Luna
@_zen
we must cultivate our own garden
kırk cümle kuruyorsun, ağzını açmadan vazgeçiyorsun.
Sayfa 9
Reklam
Kimsenin kendine ait bir zamanı yok. Kimsenin kendi acısı yok, anısı yok, rüyası yok, arzusu yok. Herkes koronun en ortasında en yüksek sesi çıkarmak için çırpınıyor. Oraya nasıl geldiğini bilmiyor. Oradan nereye gideceğini bilmiyor. Ka­labalıkla birlikte o da bağırıyor. Tek zamana indirgenmiş bir bellek. Yapıştırma bir gülümseme. Eğreti. Anlamsız.
Sayfa 7
Sessizlik kimsenin bir başına kaldıracağı yük değil.
Sayfa 36
Ağlamayı bilmeseydik nasıl yaşardık bilmiyorum.
Sayfa 35
İnsanların birbirlerini ağır ağır öldürmekte olduklarına inanmıyor musunuz?
Reklam