zeynep
@_zhng
92 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Zaten hayatta pek az acı sadece kendi yarasından yayılıyordu. Derinde her zaman daha başka, daha büyük bir yara vardı ve dünyaya dayanmak için evvela onu iyileştirmek lazımdı.
Reklam
biz insanların birbirimizi incitme konusundaki cömertliğine üzülüyorum sadece.Her öpücüğün ve hatta sözcüğün, emanet ettiklerimizde bir ağırlığı olduğunu unutmasak, basit meraklar uğruna başkalarının hayatlarında yangınlar çıkarmasak keşke.
Bir sevgiliyi titreyerek beklemiş herkes bilir, insan onun geldiğini kör olsa gene anlar. Rüzgârın soluğundan, havaya dağılan ıtırdan, yere düşen gölgelerin uzayışından bilir, görür,işitir.
Dünya böyleydi, kalmasa iyiydi ama bazı vedalar da yarım kalırdı.
Yan yanaydık. Birbirimize değecek kadar yakın, o an kalplerimizden geçenlere asla dokunamayacak kadar uzak. Aramızda ne çok suskunluk birikmişti, ne çok yalan... Ona anlatacağım, anlatmam gereken ne çok şey vardı. Ama işte söylenemeyenler, insanın içinde bir yerde katılaşıyor. Konuş- mak o zaman büsbütün zorlaşıyor. İnsan nereden başlayacağını, nasıl yapacağını bilemiyor.
Reklam