zeynep
@_zhng
92 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Gezegenimin ortasına meteor düşmüştü, her şey paramparça olmuştu ve öyle değilmiş gibi davranmaya mecbur kalmak hakikaten yorucuydu.
"Unutmak için evvela hatırlamak şart! Yola çıkarken neyi unutacağımızdan büsbütün emin olmamız gerekir. Bazen zihin, sahibine türlü oyunlar oynar. Hafıza, yaşanmış gerçekliği parçalara ayırıp değiştirir. Biz bütün kuvvetimizi hilekâr hatırayı unutmaya harcarken; hakikat, aklı terk etmek yerine, yeniden ortaya çıkıp hayatımızı altüst edeceği güne kadar bir yerlerde gizlenir. Bu nedenle evvela neyi unutmak istediğimizi hatırlamamız icap eder. Bunun en basit yolu da konuşmak, birilerine anlatmak. Malum, bazen en iyi başkalarına anlatırken anlarız."
Haklıydı. Beyinde boş arazi gerektiğinden değil, biteviye üzüntüden yaka silktiğinden unutmak istiyordu insan. Artık acı vermeyecek olduktan sonra, ömür boyu hatırlamanın kime ne zararı vardı?
Bilirsiniz, aptallığın ilk şartı, öyle olmadığınıza inanmanızdır.
Gerçi geçmiş tecrübelerimden biliyorum; zaten aşk acısının şöyle berbat bir özelliği var: Paylaşılamıyor.