zeynep
@_zhng
92 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Unutmak elimizde değildi. Karar verip unutamıyordu insan. Affedemediği gibi. Affetmek de elimizde değildi.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sabahın seherinde tek tük ışıklar yanıyordu. Birileri erken kalkıyordu. Hayat devam ediyordu. İnsanlar ölülerini gömüyor, kaldıkları yerden devam ediyorlardı, mağara adamından beri. Aslına bakılacak olursa pek de değişen bir şey olmamış binyıllardır.
Gökyüzü gibi bir şey bu çocukluk.
Hiçbir yere gitmiyor.
Gençtik çünkü, sık sık koptuğumuz hataya kolayca bağlanabiliyorduk.
Mozaiklerden söz etti sonra. Yapıştırılmamış, öylece ortalığa saçılmış, renkli, irili ufaklı cam parçaları. Hayat bu tuz-buz cam parçalarını anlamlı bir resim oluşturacak şekilde bir araya getirmektir. Ama getiremiyorsan ne olacak? O anlamlı resmin nasıl bir şey olması gerektiğini bilemiyorsan? Aşk mıdır bu resim? Aşk bütün bir resme anlam vermeye yeter mi? Hem anlam dediğimiz şey ne ki?