zeynep
@_zhng
92 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Çünkü o da, en az benim kadar, inanmak istemediğimiz ne varsa hepsinin de gerçek olduğunu biliyordu.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"Var mı bir yaramazlık?"
"Yok" demiştim. Ne diyebilirdim ki? Nasıl olsa anlamazdı. Ya da nasıl olsa, anlatamazdım.
Gerçekten de, bir demokrasideydik artık! Lider yalanlar söyleyerek yönettiğini sanıyor, halk uyduğu bütün kanunların kendi iyiliği için konduğuna inanıyor, ülkedeki tek yayın organı olan radyonun spikeri de her şeyi görüyor, ancak deli taklidi yapıyordu!
… bir insanın bilgeliğini, yüzündeki kırışıklarla ölçmenin en doğru yol olduğuna inanıyorlardı. Oysa bütün gün tarlalarda çalıştıkları için enseleri timsah derisi gibi olmuş, benden küçük çocuklar tanıyordum. Kırışık sahibi olmanın hiçbir anlamı yoktu. Yaşlanmak, yaşama hastalığının son evresi gibi bir şeydi. Çoğunlukla akıl sağlığının yiti rildiği ve yerini hayatta aradığını asla bulamayacağından emin olmanın getirdiği huysuzluğun aldığı bir evre.
Böylece geriye, belki de en ilginç olan yöntem kalıyordu: Lideri seçimle belirlemek. Demokrasi! En mantıklısı buydu. Sonuçta, toplumla lider ilişkisi, aynı kafeste kapalı kalmış bir insanla bir hayvanın durumundan pek farklı değildi. Diktatörlükte kafesin kapısı birden açılır ve içeri aç bir aslan atılırdı. Ama demokrasi, insanın ne tür bir hayvanla kafese kapatılacağını seçme özgürlüğüydü.