Bir göz ki anun olmaya ibret nazarında
Ol düşmenidir sâhibinin baş üzerinde
İnsanda üç türlü göz vardır.
Bunu Seyyid Nizamoğlu Hazretleri şöyle açıklar.
İnsanda üç türlü göz vardır Hakk'ı görmeye
Bu gözlerle surr-t Hakka ermeye
Biri baş gözü biri kalb gözü biri can gözü
Baş gözü kalb gözüne eyler nazar
Kalb gözü can gözüne eyler nazar
Can gözü ise açmıştır gözlerini
Hiç kırpmadan Hakk'a nazar eyler
Niyâzî-i Mısrî Dîvânı ve Şerhî
Niyâzî-i Mısrî Dîvânı ve Şerhî
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Of Not Being A JewŞiir
İniyorum kızları utandıran iç çekişle
erkekleri boğan kasvetle iniyorum.
Öfkemdi başlattı yolu.
İsmet Özel
...🏡"Neydi ev sahiden? Yeri geldiğinde tren kompartımanlarını,gemi kamaralarını,sokak banklarını, kaplumbağaların kabuklarını,ihtiyarların hatıralarını, çocukların umutlarını yuva yapan neydi? Sığındığımız yer miydi yuva? Gittiğimiz mi,terk ettiğimiz mi, döndüğümüz mü yoksa?"
Kitap tam da bu alıntıdaki gibi Porto'dan İspanya'ya uzanan bir Comino yürüyüşünü anlatırken aslında Seher'in kendi evinin neresi olduğunu yürürken aklına gelen çocuklukta yaşadıklarını aslında fiziksel bir yolculuktan çok Seher'in içinde yürüyüp de bitiremediklerini aktarıyor bizlere. Ve kitabın her cümlesinde "Peki, benim evim neresi?" cümlesini sorgulatıyor. Nermin Yıldırım içsel yolculukları,hayata geç kalınmışlıkları, psikolojik tahlillerle bizlere muhteşem cümleleriyle eşlik ediyor. Seher yürüyor ama sanki içimizdeki duygulara ,hepimizin düşünüp de söyleyemediği birikmişliklerimize de sesleniyor. Bu yürüyüşe başlarken tek başına olacağını sanıyordu, en yakın arkadaşı Ogo'ya ağzından kaçırana kadar...
Aynı zamanda terapisti Çiğdem Hanım'a da anlatıyor her yaşadığını. Ne kadar bugün yürüse de aslında geçmişine yürüdüğünü...
Nermin Yıldırım'ın kalemini seviyorum. Düşünüp de söyleyemediklerimizi pat diye önümüze çıkarıveriyor. Ve siz her cümlede kendinizden bir şey bulabiliyorsunuz.
Bu kitabını da çok beğendim ama benim için "Dokunmadan" bir tık fazla önde. Sizlerde benim gibi yazarımızla geç tanışacak yada henüz tanışmadıysanız çok şanslısınız. Harika kitaplar sizleri bekliyor olacak. 🙏💐 
Ev 
Nermin Yıldırım
Ev Nermin Yıldırım
Another sleepless night driven by the anxiety of “what am I going to do?”, fear of getting lost, questioning success and self worth and a sense of exhaustion from constantly feeling fear and sadness. It’s like the brain tries to suppress emotions to avoid self pity, while at the same time there’s a struggle with the belief that emotions need to be fully experienced. I guess it’s another one of those 20s growing pains.