Eğer dünyadaki konumumuzu doğru olarak anlayabilseydik; eğer kıyaslamak, yaşamak'tan ayrılmaz olsaydı, mevcudiyetimizin ufaklığının açığa çıkması bizi ezerdi. Ama yaşamak, kendi boyutlanna
karşı körleşmektir.
-Babam beni dövdüğü için herkes beni dövüyor ama sorun değil. Onu öldüreceğim!
+Ne! Babanı mı öldüreceksin ?
-Onu içimde öldüreceğim, birini sevmeyi bıraktığında içinde
ölmeye başlar.
Sonra, herkesin akıllı olmasını beklemenin çok uzun süreceğini anladım. Bir de, bunun hiçbir zaman gerçekleşmeyeceğini, insanların değişmeyeceğini, onları değiştirebilecek kimsenin bulunmadığını ve bunun için çaba göstermeye değmeyeceğini.