a.sip.of.book
@a_sip_of_book
@a.sip.of.book
İnsan en çok kaçmayınca yakalanmıyor. Ve bazen kaçmak yakalanmaktan çok daha küçük düşürücü.
Sayfa 173
Çünkü bazı sızılar bir defa başladı mı artık geçmiyor. Bazı yaralar hiç kapanmıyor, bazı eller bazı saçları okşamamayınca, bu minicik aptal önemsiz şey yaşanmayınca, bazı hayatlar geri dönüşsüz biçimde tarumar oluyor. Belki siz bunu bilmiyorsunuz. Umarım hiç öğrenmezsiniz. Bazı durumlarda sadece bilmeyenler yaşamayı beceriyor. Hayatta kalmakla yaşamayı becermek aynı şey değil.
Sayfa 74
Günahkar Adem’in hayırsız evlatları böyledir. Nankör ve vefasız. Gidemedikleri şehirlerin ismine gittiklerinden, kendilerini sevmeyen insanların cismini sevenlerinden,
gerçekleşmemiş hayallerin hevesini gerçekleşmişlerden berrak hatırlarlar.
Sayfa 48
Hayatı, gideceğini başından beri bildiğim ama için için beni birakmayacagini ummayı sectigim bir serserinin rüzgârına kapılır gibi yaşadığımı ancak o zaman kavrayabildim. Onu sandigimdan fazla önemsediğii de.
Sayfa 7
Aşk hiçbir kitapta, hiçbir kanunda suç olmamıştır sadrazam hazretleri. Aşıklar affedilmeyi hak eder.
