Ahfâ

Ruhun mu ateş, yoksa o gözler mi alevden? Bilmem, bu yanardağ ne biçim korla tutuştu? Pervane olan kendini gizler mi alevden? Sen istedin, ondan bu gönül zorla tutuştu… Gün senden ışık alsa da bir renge bürünse; Ay secde edip çehrene yerlerde sürünse; Her şey silinip kayboluyorken nazarımdan Yalnız o yeşil gözlerinin nuru görünse… Ey sen ki kül ettin beni onmaz yakışınla, Ey sen ki gönüller tutuşur her bakışınla! Hançer gibi keskin ve çiçekler gibi ince Çehren bana uğrunda ölüm hazzı verince Gönlümdeki azgın devi rüzgarlara attım; Gözlerle günah işlemenin zevkinin tattım. Gözler ki birer parçasıdır sende İlâhın, Gözler ki senin en katı zulmün ve silâhın, Vur şanlı silâhınla gönül mülkü düzelsin; Sen öldürüyorken de vururken de güzelsin! Bir başka füsun fışkırıyor sanki yüzünden, Bir yüz ki yapılmış dişi kaplanla hüzünden… Hasret sana ey yirmi yılın taze baharı, Vaslınla da dinmez yine bağrımdaki ağrı. Dinmez! Gönülün, tapmanın, aşkın sesidir bu! Dinmez! Ebedî özleyişin bestesidir bu! Hasret çekerek uğruna ölmek de kolaydı, Görmek seni ukbâdan eğer mümkün olsaydı.
Ahfâ
youtu.be/Y1KJy4hvU04?si=...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
16.12
Kendime bir türlü anlatamadım, özlemek ne? Özlemek birini yanında istemek ama onu asla ve asla bir daha görememek. Ben onu görmesem o yaşasa, dünyanın öbür ucunda olsa, sesini hiç duymasam, yüzünü hiç görmesem ama bilsem o hayatta, özlemek öyle bir şey mi?
Mehmet DURMAZ isimli okura yanıt verildi
Ahfâ
Kelimeler bazı mânâlara gelmiyordu bir de…
Biliyorum. Buranın bir suçu yok. Burası, şiirler, kitaplar, romanlar aynı hâlâ. Fakat benim eski tadım yok artık.
1K

Sevgi

@bademcicegii
·
Eskiden buranın güzel bir tadı vardı. Şiirler, kitaplar, romanlar okumanın bir heyecanı... Aylar önce yazdığım ve unuttuğum birkaç satıra denk gelmenin, "Vay bee çok güzelmiş" demenin bünyede bıraktığı kıpırtılı bi his vardı. Garip bir şekilde kendimi ait hissettiğim bir yerdi. Artık burada ne eski tadı bulabiliyorum ne de kendimi buraya ait hissediyorum. Şiirler, kitaplar, romanlar okumanın da pek bi heyecanı kalmadı.
1K
Ahfâ isimli okura yanıt verildi
Ahfâ
🌸🌸
Biliyorum. Buranın bir suçu yok. Burası, şiirler, kitaplar, romanlar aynı hâlâ. Fakat benim eski tadım yok artık.
1K

Sevgi

@bademcicegii
·
Eskiden buranın güzel bir tadı vardı. Şiirler, kitaplar, romanlar okumanın bir heyecanı... Aylar önce yazdığım ve unuttuğum birkaç satıra denk gelmenin, "Vay bee çok güzelmiş" demenin bünyede bıraktığı kıpırtılı bi his vardı. Garip bir şekilde kendimi ait hissettiğim bir yerdi. Artık burada ne eski tadı bulabiliyorum ne de kendimi buraya ait hissediyorum. Şiirler, kitaplar, romanlar okumanın da pek bi heyecanı kalmadı.
1K
Ahfâ
Aynı durumu yaklaşık iki ay önce ınstagram kitap sayfamda yaşamış sonrasında kapatıp buraya atmıştım kendimi, iyi de geldi açıkçası. Sanırım bazen ara vermek, uzaklaşmak gerek bulunduğumuz mekanlardan, biraz zor oluyor ama alışıyor insan zamanla. Nesi zor diye gülen olacaktır bana belki😅 ama biliyoruz ki sanal da olsa bu tür mecraların da ruhu var, ona yüklediğimiz anlamlar, okumalarımız, hissettirdikleri ve o yerlerde edindiğimiz değerli dostluklar... Biraz dertleşme postu gibi oldu ama benzer durumu yaşayan birini görünce yazmadan geçemedim 😌 umarım bu ruh hâlinden bir an önce kurtulursunuz 🤗
Zihin tanıdık olanı sever Mina. Korktu mu, o korkusunu kullanıp kolaylıkla en başa döndürüverir kişiyi.
Sayfa 367 - Mona Kitap·Kitabı okudu
Ahfâ
Kalp de öyle sanırım 🙃