Nerede kalbimin yaralarını saracak, sabır iplikleriyle dikecek huzur?
Bazen bir dostun eli değil de, bir kitabın sessiz çığlıkları derman olur.
Hava karardıkça bende bir sen başlar
Susulmayacak kadar dolu, konuşamayacak kadar yorgun gönlünü hissederim, mesafelere aldanmadan.
Biliyorum acını anlatamazsın ama acıyla anlatabilirsin heybenden dökülenleri.
Daha, daha konuşmaya başlamadan ne diyeceğini bilen Rabbine açarsın avuç avuç azabını.
Ve gaflet kalkar, şerrin içindeki hayrı görmeye başlar vicdanın