“ Çok sarılıyorum hepinize. Görüştüğümüzde siz de bana sarılın çekinmeden.” diye bitirmiş Şerif Hocam.
Kitaptan sarılmıştı oysa ki…
Gerçekten sarılmak için evrene enerji gönderebilir miyim? Ya da aradan enerjiyi çıkarmalı mıyım?
At Şu AdımıAhmet Şerif İzgören · Elma Yayınevi · 20241,706 okunma
Hayatın yükünü sırtlanmış bir kadın ve kendi hayallerinin peşinden koşarken ailesini bırakan bir adam…
Evin büyüğü Susanna’ya yüklenen sorumluluk Judith’e yüklenen vicdan yükü…
İstanbul’un sokaklarında ne zaman eski bir konağın önünden geçsem kendimi; “Acaba burada kimler, neler yaşadı?” diye düşünürken buluyorum. Acaba içlerinde Paşagillerden kimler yaşadı?
Bu kitaptan sonra sanırım şimdi de Vefa sokaklarında Handan Hanım’ı, Beyazıt’ta Derviş Ali’yi arayacağım…
Dan Brown!!!
Gerçekten gözünün üstümüzde olduğunu her sayfada hissettiriyor. Peki gerçek hayatta da üzerinde balmumu olmayan biriyle karşılaşabilecek miyiz?
Torunlarına bırakılmış en güzel miras.
Bütün dizelerde yaşanmışlıklar saklı.
Halkın içinden, yaşamın her köşesinden yazılmış bir şiir kitabı… Düşündüren, güldüren, duygulandıran…