"İnsan gençken,günün birinde rahata ereriz sanıyor;ama yoksulluğun sonu gelmiyor,bir türlü bu çemberden çıkamıyorsun...Tanrı da biliyor ya, kimseden bir alıp veremediğim yok,ama zaman zaman bunca haksızlığa dayanamıyorum."
"Şu dünyayı adamakıllı görmeden,dünyanın ne olduğunu adamakıllı anlamadan buradan gidecek olduktan sonra ne diye buraya geldik sanki? Yaşadığımızın farkına varmayacak olduktan sonra ne diye yaşıyoruz?"
"Sen sevgiline ne verebilirsin sanki?Kalbini mi?Pekala,ikincisine?Gene mi o?Üçüncü ve dördüncüye de mi o?..Atma be adaşım kaç tane kalbin var senin?..Hem biliyor musun,bu aptalca bir laftır:Kalbin olduğu yerde duruyor ve sen onu filana veya falana veriyorsun..."