bir de gitmeden önce öyle bir laf yaptım ki. off onu mu dinleyeceğiz falan diye. kınamayacaksın abi djdjdjdj en yakın ati konseri bekleniyorrrrr

Şeyma

@_sseyma_
·
sagopa konserine gittiğimde ati favı olacağımı nerden bilebilirdim ki…….
Kırıldığımı söylemeye çalışıyorum ama lanet olası konu yine benim trip atmama ve abartılı tepki vermeme getiriliyor
Duygu ve Düşünce
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Abbas Kiyarüstemi değilim ama ben de ölmeden önce Nobahari dinlemek isterdim herhalde...
çeşitleme-5
* Günah (1965) - Henry Barakat * Oh, Güneş (1970) - Med Hondo * Sarayın Sessizliği (1994) - Moufida Tlatli * Bamako (2006) - Abderrahmane Sissako
قال  مجيب بن موسى الأصبهاني يقول كنت عديل سفيان الثوري إلى مكة، فكان يكثر البكاء، فقلت له يا أبا عبد الله، بكاؤك هذا خوفا من الذنوب؟ قالفأخذ عودا من المحمل فرمى ب وقال لذنوبي أهون علي من هذا ولكني أخاف أن ‌أسلب ‌التوحيد أخبار إصبهان ٢/٢٩٥ Mucib Bin Mûsa el İsbehânî şöyle dedi: Sûfyân es Sevrî ile birlikte Mekke'ye gitmekteydim onun çokça ağladığını görünce ey Ebû Abdullah seni ağlatan sebebin günahlarından dolayı mı dedim ? sepetten bir sopa alıp fırlatarak dedi ki günahlarım bana bundan daha kolay gelir ancak farkında olmadan Tevhid'in benden çekilip alınmasından korkuyorum. Ahbâru İsbehân 2/295.
"Avam (halk) tabakasının gönlü dünyalık için kırılır, istediği bir dünyalığa kavuşamayınca mahzun olur." Bu sözü duyunca mahzun olan ben :'). Her şeye üzülmek için fırsat arayan biriymiş gibi hissettim. Neden küçücük şeylere bile çok büyük anlamlar veriyorum, bilmiyorum. Anlam arayışını abarttım mı diye düşünüyorum bazen. Bir şeyleri çözümlemeye, derinlerde manalandırmaya çalışırken, bu durum beni andan uzaklaştırıyor, değil mi? Yaşamaya neden bu kadar mana veriyorum. Beni yaşayan bir varlık yapan ne? Bedenim, kalbim, ruhum ya da zihnim mi? Ruhum diye düşünüyorum ama ruhum bu dünyada zindanda gibi. Dar geliyor bedenim. Ruhum ne istiyor, yok olmak mı yoksa var olmak mı? Anın tadını çıkarmak neden bu kadar zor? Anın tadını çıkarmak dünyalık peşinde koşmamak gibi geliyor bana. Dünyalık isteklerin sonu gelmiyor çünkü. Zaten ne zaman bir şeyi çok istesem, onu kaybediyorum ya da ulaşamıyorum. Bu sefer de umutsuzluğa yaklaşıyorum. Vasatı, orta yolu bulmak, ifrat ve tefrit arasında gidip gelmek bir sınav.