Geçenlerde tramvaya bindim karşımda yaşlıca bir amca tabi insanlarla göz göze gelmek yerine kitap okumayı tercih ediyorum. Amca kitaplara meraklı belli ki. Eğilip kitabımın adını okumaya çalıştı,çevirdim kitabı rahatça oku amca ^_^ "Tesirsiz Parçalar" bir şey demedi ama kitabı okuyasım kalmadı. Sonra dayanamadı sorular sordu kapattım kitabı 20 durak boyunca sohbet ettim. Ne konuştum,ne anlatacaktım sanki...
Amca hasret dolu belli ki dinledim iyi dinlerim çünkü. Çocukları hep uzaktaymış giderken Allah'a emanet olun kızım dedi sağ olsun.
Yaşıyormuşum ama ot gibi...
Yeryüzündeki hiçbir çocuğu'Senden Adam Olmaz'diyerek adam edemezsiniz.
Unutmayın her çocuğun rol modeli anne ve babasıdır.
Çocuk eğer sizin gözünüzde adam olamayacaksa,bu tamamen sizin adam olamadığınızdandır.
-Anonim_
İnsan fiziken bir kez doğar, peki ya ruhen? Yaşadığımız ömür boyunca kaç defa hayal kırıklığı yaşadık, kaç defa düştük, kaç defa yeniden ayağa kalktık düşünsenize bir? İnsanoğlu böyledir çünkü defalarca yıkılsa da yeniden ayağa kalkmak zorundadır. Hani büyük alim Mevlana diyor ya “öldüm der durursun yine de yaşarsın” tam olarak böyledir hayat. Annemizden bir kez doğarız evet ama ölene kadar defalarca kez yeniden doğmak, yeniden ayağa kalkmak zorunda kalırız.
Çaresiz kaldığım zamanlarda gider,bir taş ustası bulur,onu seyrederim. Adam belki yüz kere vurur taşa;ama değil kırmak, küçücük bir çatlak bile oluşturamaz onda. Sonra birden, yüz birinci vuruşta taş ikiye ayrılıverir. İşte o zaman anlarım ki taşı ikiye bölen o son vuruş değil, ondan öncekilerdir...