Gündüzün güneşi karşısında özgürsün, gecenin yıldızları karşısında da. Ne güneş ne ay ne yıldız olduğunda da özgürsün. Var olan her şeye gözlerini kapadığında bile özgürsün. Ama sevdiğin için sevdiğin kişinin kölesisin; seni sevdiği için, seni sevenin de...
Doğa bizim azla yetinmeyle ilgili sözlerimizi hesaba katsaydı, hiçbir ırmak denizi aramaz, hiçbir kış bahara dönüşmezdi.
Ve yine doğa, tutumluluk hakkındaki sözlerimizi dikkate alsaydı, içimizden kaç kişi hâlâ solunacak hava bulabilirdi?