Sessiz
@abekd19
73 okur puanı
Mart 2018 tarihinde katıldı
İftara gidiyoruz bize iftara geliyorlar.Her sofrada muhakkak et bulunmak zorunda.Köfteler,tavuklar.Bir gün olsun et bulunmayan bir iftara gitmedim.Misafirlerimizi en güzel şekilde ağırlamak kültürümüzden geliyor çok şükür lakin ramazanın iç dengesine biraz uzak kalıyor zannımca.Ben ramazanda gelen misafirlere çorba+ıspanak yemeği+sütlü tatlı menüsüne hep hayran kalmış bir insan oldum.Ramazanın güzelliği herkesin sevmediği yiyeceklerle çıkıyor.Ben mesela sadece brokoli sevmeyen bir insan olarak,çoğu iftar sofrasında brokoli yemekten haz duyuyorum.Ne güzel yaratmış yüce Rabb,şükretmeli ve yemeli diyerek normal günlerdeki halime kızıyorum.Amacımız bu sanırım;hem yemeyerek bir şeyleri öğrenmek,hem de yiyerek bir şeyleri öğrenmek.
Bir süre sonra gözyaşları akamaz olur,insanın içi de dışı da kururmuş.İstese de ağlayamazmış artık.Ben de öğrendim,iyi biliyorum bunu.
Sen nereden bilebilirsin ki benim ruh halimi! Ben bu hale gelene kadar nerelerden geçtim,ne bilirsin sen?
Hüzünlü Bir Anım
Hiç unutmam,eskiden cebimde 1 liram olmadığı için otobüse binememiştim ve tam kırk beş dakika yürüyerek sağınak yağmur altında eve gelmiştim.9 yaşındaydım,parkta oynayacak yaşlarda.Babam hastaydı,annem babamın yanında.Küçük pantolonumun küçük cebinde bulunan küçük 1 liramı düşürdüğüm o küçük yırtıklık,hayatıma yıkılmaz bir duvar ördü.Ağlayarak yağmurla yarışmış küçük bir çocuktum o zamanlar.Neden 1 liram yok diye beni bindirmedi ki otobüsçü amca diye düşünerek yürüdüm yolları.Paran yoksa binemezsin,deyişi kulaklarımda çınladı durdu yağmurlu yollarda.Bir dondurma parası,belki de bir simit parası olmayan çocuklar gibi hissetmiştim kendimi.O gün bu gündür,otobüse binmek isteyipte parası yetişmeyen kim varsa yardım etmeye çalıştım hep.Hiçbir gördüğümü indirtmedim otobüsten parası yok diye.Allah razı olsun dediler,çok teşekkür ettiler,ben de gülümseyip senden de razı olsun dedim,ben zamanında binememiştim,dilerim bundan sonra herkes binebilir deyip içimden ilerledim.Ömrüm oldukça da kimseleri indirtmem bindiğim otobüslerden Allah'ın izniyle.Ben yaşadığım hiçbir hüznü,başka insanlar yaşamasın isterim bütün kalbimle.İnsanlar üzülmesin,insanlar mutlu olsun yaaa.Büyüdüm öğretmen oldum şimdi,anasınıfı öğretmeni.Eğer ki çocuklarıma güzel kalpli olmayı öğretemezsem,aşılayamazsam;kendi hikayelerime ihanet etmiş olacağım.Hayat acımasız olmasın,bunun için yaşayacağım..
Şimdi tutunmak zamanı hayata,tırnaklarımızı hayata geçirmek zamanı.Yüzünü yere indirme,senin utancın değil yaşadıkların.Yarım kalan hesapların ödeneceğine dair inancını diri tut!
