ayşe
@abgulec
Birisi bir parça eğilse bir şeye, asıl gerekli eğitimler öyle bir sayılırmış ki insanın kalemi kağıdı bırakıp tohum kurutası gelirmiş.
Reklam
Taş parlar, dere çağıldar, insan kaderin de bir hayal olduğunu sezer, anlamın da ufaldığını gözü ile görür, peygamberlere de acır, aniden daldan ölüp de düşen kuşa bakakaldığı gibi bir çaresiz bakakalmada kendi kıyısında dururmuş.
Bildim diyenden sonra bilenin ne bildiği gene meçhul, gene devamsızmış.
...bir söz gökteyken ve yerdeyken aynı mıymış, meleğin sesinde ve Hocapaşa'daki caminin hutbesinde aynı mıymış acaba?
Yetmek neymiş? Gündüzünü bilmeden gece gezmekmiş. Kendi kadarını bulmak zaten hakikati bulma hissi veren değil miymiş? Değil miymiş, o da mı değilmiş?
Reklam