Sonuçta, insan gerçekten neye ihtiyaç duyar? Sağlığı ve internet bağlantısı iyiyse gerisi o kadar önemli değil. İşi, varoluşçu filozof gibi, cehennem başkalarıdır deme noktasına kadar vardırmayacağım. Ama başkalarının cennet olmadıkları da kesin.
Bana güzel, fazla güzel bir öykü anlatıldı. Belki de bir masal... İçim öyle daralmış durumda ki aklın sesini susturmak pahasına ona inanmak cazip geliyor.
...bunca yıl yalnız yaşadıktan sonra her türlü polemik alışkanlığını ve isteğini yitirmiştim. Artık kafamda tartışıyorum, çizimlerimde haykırıyorum, seviniyorum veya kafa tutuyorum.
Eğer insanlık uzun bir Orta Çağ içinde batacağına Yunan mucizesi zamanındaki gibi ilerlemeye devam etseydi kim bilir neler olurdu? Sanat, bilim, düşünce alanlarında nerelere gelinirdi? İnsan zihni aynı ritimle ve tüm alanlarda serpilmeye devam etse kim bilir hangi noktaya yükselmiş olurdu?