Sahip olmak başlı başına bir şehvet sayılır. Üstelik bu şehvet, sahip olduğumuzu düşündüğümüz şeylere köle ediyor bizi. Deniz suyu misali içtikçe içiyoruz ondan. Bir türlü doyamadığımız için kana kana içtiğimiz deniz suyu nihayet öldürüyor aklımızı, gözümüzü, kalbimizi.