-Misal1
Bilmediği kıyılarda kulaç atarken hangi ara o kadar ileri gittiğinin farkında olmayan acemi yüzücü, bir süre sonra tabi ki kaybolduğunu anlayacaktır fakat az (çok) sonra ufukta küçük bir kayık ile arasındaki mesafenin gittikçe azaldığını fark edince de aslında hayatın çoğu zaman ümitsizlikten ümide doğru bir yolculuk olduğunu deneyimlemiş olacaktır...
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Saçlarını dağıtır rüzgar
Öyle her sabah acemi bir aşık gibi düşersin yollara
Kanarsın da kanarsın
Milyon kere kanarsın adaletine dünyanın
Çünkü saf ve bezginsen
Dilinde pas tutmuşsa şiir
Yüreğin yılların kirinde tutuşmuşsa
Ve
Varlığını adadığın o ölümlü insan ırkına kanmışsan
Yine de sen her gün her gece kanarsın da kanarsın milyon kere yanarsın
...
-Hüsnü Bala
"Ah, çok ilginç. Şımarık bir ilginçlikteyim. 'Toplumda bir işe yaramam lazım' hissinin arkasında, tiyatro izleyen bilmiş bir izleyici gibiyim. Sonraki sahne heyecanlandırmıyor. Sahne içindeki oyuncuların ciddi yüz mimikleri, sözleri, yeminleri, ses tonları hiç ama hiç inandırıcı gelmiyor. Acemi bir tiyatroya can değerinde bir ödenek ödemiş de bu ödenekten vazgeçememenin sinirindeyim. Oyunculuklar berbat, atmosfer rüküş. Üstelik sahneye buyur ediliyorum. Ah, izlemek yetmezmiş gibi buyura direttiğim için kınanıyorum. Tek izleyici değilim ama kimsenin yüzünü seçemiyorum. 'Yalnızım' diye serzenişte bulunamamaktayım. Amfiden çıkamıyorum da. Ödediğim bedel büyük. Şımarık şekilde buyur edenlerin ses bombalarında gözlerim kanayarak kahkaha atıyorum. 'Deli' dediklerini duyunca yükseliyor sesim. Ömrümde bu kadar büyük gülmüş müydüm? Buna gülmek denir miydi? Ah, çok ilginç bir seyirdeyim. Acı çekerek şımarmanın lüksünü yaşıyorum."