Lermontovun Zəmanəmizin Qəhrəmanı əsərində təsvir etdiyi daxili boşluq, tənhalıq və mənəvi yorğunluq bu gün də çoxlarına tanışdır. Həyatın məna axtarışı və cəmiyyətin mənasız dəyərlərlə dolu olması zamanla dəyişməmiş kimi görünür. Peçorin kimi insanlar bu gün də özlərini cəmiyyətdən təcrid olunmuş və mənəvi çöküş içində hiss edə bilirlər. Bu da Lermontovun əsərini dövrün bir güzgüsü olmaqdan çıxarıb universal, zamansız bir əsərə çevirir. Zamanın keçməsi ilə cəmiyyətin xarici forması dəyişsə də, insanların daxili dünyasında eyni suallar qalır – biz kimik və bu dünyada hansı məna var?