Şimdi 'Viyana Ormanları'nı çalmaya başlamasa da kahvaltıya otursak diye düşünüyordu... Öldü. Kocası öldü. İçeriden devrilen iskemlenin, yere yığılan cismin sesini duyduğu an kocasının, Viyana Ormanları'nın öldüğünü anladı.
Tek aptallıklardır arda kalan. Her insanın kendi aptallıkları, durmadan gülebilmesi için yeterli bir kaynaktır. Şu halde niçin acı çekmeli? Tante Rosa hiçbir zaman acı çekmedi denebilir. Ama yaşamak zorunda olmak, sürdürmek, ısrar etmek. Bu Tante Rosa demektir.