Özlem

Gülesim geliyor bu duruma ve o zaman da, gülünecek o kadar az şey var ki yaşamımda, sinir sistemimi doyurmak için, beynim ağlanacak durumlardan bile gülüşler yontuyor, diye düşünüyorum.
Sayfa 84·Kitabı okudu
Reklam
Ten ne denli sarhoş olursa olsun kimse kimsenin olamıyor, ya da kimse kimseye kendini kendinden kurtarıp veremiyor diyordum.
Sayfa 122·Kitabı okudu
İnsan insanı eksiltir, diye düşünüyordum, nasıl çoğaltırsa...
Sayfa 126·Kitabı okudu
Kimi zaman ayaklarımız, istemediğimiz yerlere götürür bizi; istediğimiz yerlere yani, çok önceden isteyip de kendi kendimizi engellediğimiz yerlere.
Sayfa 139·Kitabı okudu
Her şeyin geçip gitigine, yaşadıklarımızın geçmişte kaldığına kim inandırabilir bizi? Anılarımızı avuç dolusu su gibi her sabah yüzümüze çarpmanın işe yaramayacağına kim inandırabilir?
Sayfa 5·Kitabı okudu
Reklam