Adelaide yorum-Spoiler içerebilir
Oldukça akıcı bir kitap olduğunu söyliyebilirim fakat bazı olaylar fazla üstünkörü anlatılmıştı.Karşılıksız bir sevginin etkisinde kendini tüketen Adelaide karakterinin hikayesini okuyoruz,yüreğe dokunan bazı kısımları olsada kitabın genelinde bünyesinde bir sinir oluyor insanın Rory’ye karşı.Sonu beklediğimden kısa işlenmişti fakat tahmin edilebilirdi.Tüm bunların yanı sıra çok keyifle okudum ve reading slumptan çıkmaya yardımcı olabilecek bir kitap kesinlikle.
Merak edip almıştım hiçbir fikrim yoktu kitaba dair ama tamamen hayal kırıklığı. Bana hiçbir şey katmadığı gibi daha da benden tahammülümü aldı götürdü. Yazı dili çok basit geldi gözüme, karakter gelişimi asla olmadığı gibi sürekli tekrarlanan aynı olaylardan ibaret. Ana karakterimiz Adeleide’nin hep kendi değerini anladığı ya da bilinçlendiği kısımları okumak için kitabın sonuna kadar geldim ama sadece Rory gibi bağlanma problemleri yaşayan, şımarık ve ne istediğini bilmeyen klasik tipleme bir erkeğe bu kadar uzun süre tahammül etmesi beni sinir etti. Konu olarak çok basit kalmış, altı doldurulmamış ve çok yüzeysel. Beğenmedim.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Adelaide.. ah kızım salak kızım benimmm. Bu kitap belli bi yaş üstüne hitap etmiyor bence. Benim gibi 35 üstüyseniz, evli çocukluysanız salak bi ergenin aşk hikayesi olarak yorumlarsınız ama 20 li yaşlarındaki kızlara yanlış adamlara aşık olurlarsa hayatlarının nasıl kayacağını anlatan bir kitap bence. Sizi sevdiğini söyleyemeyen, bir görünüp bir yokolan, geçmişi unutamayan, sizi sürekli kıyaslayan kişilerden UZAK DURUN. Aşk birlikte hissetmektir. Ayrıca kitap çok uzatılmış gereksiz bir sürü detay var, Bubsla ilişkisini daha güzel anlatmak varken, Rory’nin gelecekte neler hissettiğini bilmek varken, toparlanma sürecini bilmek varken gereksiz ağlama sahneleri, yok noeldir bilmem ne uzattıkça uzatmışlar. Okuma hevesim de bu boş sahnelerde kaçtı. Övülüp kesin okuyun diyeceğim bi kitap değil ama salak ergen aşkı okuycam derseniz alın okuyun.
Tüm travmalarımı, stresimi ve bağlanma sorunlarımı tetiklemiş olsa da beklentimin çok üzerinde çıkan muhteşem bir kitaptı!
Üzerine konuşmak bile beni geriyor ama buna rağmen bu yılın favorileri arasına girmeyi başardı.
Okudum bitti·344 syf.·Edebiyat
8/10
Beğendi
·2026 1. kitabı
İnsanın ne olursa olsun kendine olan özsaygısını yitirmemesi gerektiğini yüzümüze çarpan, sarsıcı bir yüzleşme hikayesi...
Adelaide, çocukluğundan yetişkinliğine uzanan köprüde manipülasyonun gölgesinde büyümüş bir ruh. Öyle ki, kendisine verilen en ağır hasarları bile "Daha kötüsü de olabilirdi..." diyerek rasyonalize eden, acıyı bile zoraki bir iyimserlikle sarmalayan trajik bir polyanna. Geçmişin kırıklıkları yüzünden erkeklere ve uzun ilişkilere mesafeli duran bu yaralı kadın, bir gün hayatın akışında Rory ile karşılaşıyor.
Ancak Rory; bencil, narsist ve kendi varoluşundan başka hiçbir şeye alan açmayan bir girdap. İki gün varlığıyla ısıtıp, bir hafta yokluğuyla üşüten cinsten... Onun önceliği her zaman kendi konfor alanı ve düzeniyken, Adelaide tüm dünyasını, sevgisini ve hayati enerjisini bu bencil ruhun önüne sermeye kararlı. Hem de kendi içi kan ağlarken... Rory kendi küçük acılarına gömülmüşken, Adelaide’in feryatlarına kör ve sağır kalıyor, onu en derin yalnızlıklara mahkum ediyor. Adelaide, hayatının en kırılgan anlarında bile tek başına yürümek zorunda kalıyor bu yolda.
Hikaye oldukça akıcı bir ritme sahip olsa da yer yer yoğun iç monologların boğuculuğuna ve kendini tekrarlayan bir döngüye hapsoluyor. Okurken bu tekrarlar sizi biraz yorabilir; fakat kurgunun gizli çekim gücü kendisini sonuna kadar okutmayı başarıyor. Yaşanan her hayal kırıklığından, satır aralarından çıkarılacak çok güçlü hayat dersleri var.
Kendi sınırlarınızı ve sevginin faturasını sorgulamak adına, bu kitaba bir şans vermenizi öneririm.
Spoiler içerirr efendimm
Hayat bizi hep bize iyi gelecek insanlarla karşılaştırsın diye dua ediyorum. Bu kitabı okuduktan sonra bir kere daha aynı duayı ettim. Adelaide bazı noktalardan beni çok korkutsan da, seni çok sevdim ve umudunu kaybetmeyen, hayatta olmayı seçen biri olduğun için seninle gurur duyuyorum. Olmayacağını bildiğin halde, gelmeyecek bir sevginin peşinde koşarken kendini heba etmek bir insanı nelerin kıyısına sürüklüyormuş çok iyi göstermiş oldu bu kitap. Rory…. Sana edecek tek bir sözüm bile yok. Allah belanı verir umarım. Artık bir noktadan sonra sinir seviyem o kadar arttı ki kitabın ortalarında zaten gözlerim seğiriyordu şu adamı okurken. Çok şükür kurtulabildik senden. En başından beri Adelaide’ın Bubs ile bir şekilde yollarının kesişeceğine olan inancım ve güvenin sağolsun kitabın sonunda bir gülümsedim. Ama her şeyden önce acı ile savaşan bir kadının sadece yeni aşk arayarak iyileşmesini değil de acısını kabullenip, terapi ve uzman yardımıyla, sonuna kadar destek çıkan arkadaşlarıyla bir arada kalarak toparlamasını okumak beni çok daha fazla mutlu etti. Zevkli ve sürükleyici bir okuma oldu benim için. (Dipnot: Eloise sana aşığım, dünyanın en güzel arkadaşı, eşi ve kadınısınnnn!! Keşke Rory’e iki tane patlatabilseydin)