"zihnim bir süreliğine çok karanlıktı. dahası o karanlık hep bir yermerde gölge gibi pusuda bekliyor. ne olursa olsun. hayatımda ne kadar ışık olursa olsun, hep orada bekliyor."
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"cehennemi yaşamış olmanın, içinde hem aydınlığı hem de karanlığı barındırmanın, kendini tutkuyla ve belki biraz bencilce, bilinçli bir şekilde sevmenin normal olduğunu hatırlamalıydı. bütün bunlar normaldi."
"kendi ruhsal ihtiyaçlarımla insanları memnun etme takıntımı nasıl dengeleyeceğimi bilmiyorum, anlıyor musun? iyi bir arkadaş ya da partner olup sınır koymayı, haftalarca işimi boşlayıp aynı zamanda iyi bir çalışan olmayı nasıl başarabilirim, bilmiyorum. ama bir yandan da… lanet olsun, dertlerim o kadar önemsiz geliyor ki!"
Parçalarını tekrar bir araya getirdiğinde, parçalandığı zaman nasıl hissettiğini unutuyordu insan. İyileşen yaraların ilk açıldığında nasıl hissettirdiğini de.
O yaraların nerede olduğunu az çok hatırlıyor, tazeyken nasıl sızladıklarını biliyor ama artık parmağını üzerine bastırıp, İşte, beni tam buradan incittin, diyemiyordu. Acı zamanla dinecekti. Ama şimdi değil.