Ama hakkımda hiçbir şey bilmiyorsunuz, nasıl vardınız bu hükme? Benim size sonsuz bir güvenim var. Sizi tanıyorum. Saçlarınızın kokusunu, sesinizi hiç duymamış olsam da gülüşünüzü tanırım. Gözlerinize güveniyorum. İyisiniz, güzelsiniz, en güzel ve en akıllı kızsınız siz..
Yakında yağmurlar başlayacak, herşey solacak, kararacak tarlalar bu güzelliklerini yitirecekler diye üzüldü İsabiekov. Çakmağını çaktı bir sigara yaktı ve tekrar dönüp kızına baktı. Kızı yine camdan dışarısını seyrediyordu..
O kiraz ağaçlarından birinin altına uzanıp gözlerini yuman, yaprakların arasından geçen tatlı esintileri dinleyen biri, dünyada yaşanacak bundan daha güzel bir yer olamaz derdi. Bay Markos