Tenime giren bıçağın ucu karnımı öyle şiddetli bir şekilde yırtmıştı ki çığlık atamayacak kadar büyük bir acıyla olduğum yatağa gömülmüş, elinde bıçakla bana öylece bakan adamın gözlerinin içine bakmıştım. O benim ilk katılım değildi, o gün onun gözlerinin içine baktığımda onun son katılın olmayacağını da kendi gözlerimle görmüştüm.
*Ona göre o benim son katilimdi. Bilmediği bişey vardı; ben ondan önce defalarca kez öldürülmüştüm, ondan sonra da öldürülmeye devam edecektim.
Reklam
"Ne olacağını bilmiyorum..." dedi onun bakışlarındaki tedirginliği yok etmek ister gibi, "Ama öğrenmek istiyorum Mira. Hayatımdaki tüm kaosa, tüm belirsizliğe rağmen bunu seninle yaşamayı istiyorum." diye fısıldadı ve ardından ekledi, "Çünkü seni incitebilme ihtimalime rağmen, seni istemekten vazgeçemiyorum."
"Rüya... Sarmalanması en zor bebek gibisin..."
"Sende okşanması imkânsız, vahşi bir ayı gibisin..."
"Dilinden halat yapılıp, dipsiz kuyulara atılası kurbağa gibisin... " dedi adam başını aşağı eğerek. Kız adamın ferah nefesiyle kendinden geçmemek için savaş verirken "Sen... Sen tam bir domuzsun..!"diye titrek sesiyle cırladı.
"Kendini insan zanneden keçi..." dedi adam kızgınca tıslayarak. Rüya titrek ellerini adamın göğsüne yaslayıp ittirirken, "Senden nefret ediyorum saplantılı kasıntı..." dedi gözleri buğulanarak. "Ben de senden nefret ediyorum kendini bulunmaz Hint Kumaşı sanan dikenli çalı..."
