Bugüne kadar hep, büzülüp uzaklaşması gereken şeyin genel olarak dünya olduğunu sanmıştı. Oysa dünya değildi, insanlardı. Öyle görünüyordu ki dünyada, insanları boşalmış bir dünyada pekâlâ yaşanabilirdi.
Ben bir çekirgeyim belki de
yüzyıllar öncesi bir minyatürde
Belki de Fatih'in kokladığı gül
Yok yok, bir Turan Erol resmiyim
yatık bir bisiklet sahilde
Çok eski çağlarda yontulmuş
ponza taşından bir Venüs heykeli
belki de. Belki de örgüyüm Penelopeia'nın elinde
örülürüm gündüz,
çözülürüm gece