“Onun gibi insanlardan, istemediğin kadar var bizde ve daha çok zaman da nesilleri tükenecek değil, ah tükenecek değil! Leksey, kendine göre bir efendi bulacaktır; kişisel iradesi, isteği yok; irade insanın içinde kök salar! Ama o, o yumuşak başlılığıyla yaşamdan korkunç biçimde korkmaktadır; onun birine gereksinimi var, kendi adına Tanrı’ya ve çara karşı sorumluluğunu yüklenecek birine. Kişi olarak kendisi -dayaklar dışında- hiçbir şey üstlenmek istemiyor. Niyeti o şekilde davranmak ki, kıyamet günü, ‘Ben kendiliğimden bir şey yapmadım, hep başkaları beni zorladılar.’ diyebilsin. Oğlum, böyle insanlar kötüdür. Onlardan sakın.”