Anlaşılan "dünya" gerçekten de sonsuz, sınırsız derecede korkunç bir yerdi. Her şeyin "ya hep ya hiç" diyerek, tek bir zarla kararlaştırılabileceği kadar hoş bir yer olmadığı da kesindi.
Mutsuzluk. Dünyada her türden mutsuz insan vardı, hatta sanırım sadece mutsuz insanlarla dolu olduğunu söylemek abartıya kaçmaz. Ama onların mutsuzluğu "toplum"la utanmadan, sıkılmadan kavgasını edebilecekleri türdendi, toplum da karşılığında bu mutsuzluğa anlayıș gösteriyordu. Öte yandan, benim mutsuzluğum, bütünüyle benim kendi suçumdu ve mutsuzluğumun kavgasını edebileceğim kimse yoktu.