Babadan ağıt
Sana uçmayı öğretemedim çocuk
Anaç bir kuş kadar olamadım doğrusu
Nasıl gezecek nasıl kanat çırpacaktın
Antrenmansızdın özgür kaldığın zaman
Yollarına dikkatini çekebilecek çizgiler koyamadım.
Kahrolası bir zevk içinde çıldırışın hatta yaşadığın toplumun bile bir baş belası oluşun
Suçlu benim çocuk....
Suçlu biziz çocuk.
Baştan sona, ama daha çok kitabın sonunda, edebiyat psikolojisinde anlatısal sürüklenme ve özdeşim diye tabir edilen büyüleyici bir duruma girdim.
Destansı dille, karakterlerin acısını, öfkesini ve çaresizliğini, doğrudan kendi bedenimde simüle etmiş oldum. Kelimeler bir ağıt gibi döngü içinde ve hipnotik bir ritmin içindesiniz.
Karakterlerin içsel çalkantıları; Ağrı Dağı'nın doğasıyla birleşerek, doğa ve insan bütünlüğü üzerinden, insanlığın bin yıllık ortak hafızasındaki trajedilere dokunmuştur.
Okuma deneyimimde; iyi bir edebiyatın insan zihnini ve ruhunu dönüştürme, onu başka bir gerçekliğe hapsetme gücünün en canlı yansımasını gördüm.
Reklam
Geçmişe özlem ve yaşamak isteyip de yaşayamadığı hayatın sızısı,kendisine ölçüp biçilip giydirilen hayatın içinde sıkışmışlık,solmuş bir elbise metaforu ile işlenirken ilk öykü olan Soluk Sarı Elbise içime işleyen bir öykü oldu.Öykünün sonunda okunan salâ,mahallenin bakkalının salâsı iken aynı zamanda geçmişin, öykü karakteri Sinan’ın ve Müjgan’ın yaşanmamış yıllarının da bir salâsıdır.
Genel olarak anlar içindeki duyguları,katmanlı olayların bir noktasını,odağını ve bir kesiti yalın bir dille anlatan öykülere sahip kitabın ikinci öyküsü ise Dilsiz Kırlent’tir.Öykünün diline adeta nesneler eşlik eder.Nesnelerin karakterlerle özdeşen varlıkları,kokuları vb ninimalist bir anlatıma sunulmuştur.İki kadının ağrısını,sızısını anlatan ve özlemek üzerine kurulu olan bu öykü,ilk öyküye de bir selam verir.
Gençliğin Ertesi...Gençken beklediği beyaz atlı prens ile gerçekler çarpışırken İsmet,gerçeği gençliğinin ertesinde, olgunluk döneminin başlarında kavrar.”Beni okutun” dediğinde, “mutsuzum”diye haykırdığında kendisini dinleyen tek bir kişiyi bulamamış olan İsmet,boşanma kararı aldığında artık koca bir kadındır ama ataerkil düzen,kadın üzerinde o sessiz şiddetini çoktan kurmuştur.Yer yer bilinç akışı,yer yer de geriye dönüş teknikleriyleil anlatılan öykünün en etkileyici yanı,acının,karakterin kişilik özelliği olan “deli kız” üslubu ile aktarılmasıdır.Öykünün finali de bu bağlamda hayli absürttür.Bir gençlik illüzyonunun kaybı,sevgisiz hayatın peşin ödenen bedeli,ve gitgide artan hayal kırıklıkları,içe işleyen bir dille anlatılır.
Genel olarak ölüm ve ölenin ardında kalanlar üzerine yazılan öykülerden biri olan Ada Rüyası, şiirsel bir anlatıma sahiptir.Doğrusal ilerlemeyen bu öykü tıpkı rüyalar gibi;atlamalı,sıçramalı, imgeseldir.Öykü boyunca sesler,renkler,kokular birbirine
Roman, 1596 yılında İngiltere’de, veba salgınının ortasında geçiyor. Hikaye, William Shakespeare’in 11 yaşındaki oğlu Hamnet’in aniden hastalanması ve ikiz kız kardeşi Judith’i kurtarmak isterken kendi hayatını kaybetmesi etrafında şekilleniyor. Ancak kitap, ünlü yazardan ziyade, onun sıra dışı, doğayla iç içe ve şifacı eşi Agnes (Anne) Hathaway’in gözünden anlatılıyor. William Shakespeare’in 11 yaşında vebadan ölen oğlunun trajik kaybını ve bu kaybın ardından ailesinin, özellikle de doğayla ve sezgileriyle güçlü bir bağı olan şifacı annesi Agnes’in yaşadığı derin yası konu alan, büyüleyici ve şiirsel bir tarihi romandır. Maggie O'Farrell, edebiyat tarihinin en büyük yazarlarından birini anlatırken onun adını neredeyse hiç zikretmeyerek odağı tamamen evde kalanlara, görünmeyen bir kadının acısına ve bir çocuğun ölümünün nasıl ölümsüz bir sanat eserine dönüştüğüne çeviriyor. Zaman gitgelleriyle örülü bu melankolik anlatı; kaybın yıkıcılığını, anne sevgisinin sınır tanımazlığını ve sanatın acıdan beslenen şifasını muazzam bir atmosferle özetleyen sarsıcı bir ağıt niteliğinde.
Bir büyücü edasıyla dili eğip büken, bozup yeniden kuran 
Doğan Yarıcı'dan çocukluk ve ölüm arasında gidip gelen bir sarkaç: 
O Boşluk .
Dostluk üzerine unutulmayacak bir ağıt, benzersiz bir aşk, varoluş, yok oluş, saplantı, kaçma, derinleşme ve uçma güncesi. Anlama ve anlamlandırma denemesi...
Doğan Yarıcı'dan çocukluk ve ölüm arasında gidip gelen bir sarkaç: O Boşluk .
Dostluk üzerine unutulmayacak bir ağıt, benzersiz bir aşk, varoluş, yok oluş, saplantı, kaçma, derinleşme ve uçma güncesi. Anlama ve anlamlandırma denemesi...
"Alaca bir at koşar içimde
Zamansız, mekânsız nefese doğru"
"Rüveyda", Nurullah Bey'in çok sevdiğim, defalarca okuyup dinlediğim bir şiiriydi ve "Bu şiirin kitabını da okumalıyım." diyen içimdeki sesi iyi ki dinlemişim.
Şair,kitabın ismininde sahibi olan şiirin ilk kısımlarında, bir attan bahseder:"Alaca bir at koşar içimde/Zamansız, mekânsız nefese doğru" Bu dizeler bana insanın çocukluk çağlarını anımsattı; çocuklar genelde hareketli olurlar, sürekli oyun oynamak isterler ve bu isteğin zamanı,mekânı olmaz. Şiirin ilerleyen kısmında "Alaca bir at koşar içimde/Ezer toynaklarıyla anılarımı" der,şair. Bu kısım bana gençlik-yetişkinlik çağlarını anımsattı; insan,bu yaşlarda geçmişin yüküyle savaş hâlindedir; keşkeleri, niyekileri, yapsaydımları, yapmasaydımları vardır.Ve şiirin son kısımlarında at vurulur:"At vuruldu;içim paramparça Rüveyda"Bu mısrada insanın yaşlılık zamanıdır,ölümden önceki son düzlük misâli...Ve şair "Rüveyda'ya Ağıt" isimli şiirinde "Sen ölmedin Rüveyda;at vuruldu ben öldüm." der. Aslında ölen kendisidir;şiirin başından itibaren koşan,anılar altında ezilen,vurulan hep kendisidir.
Velhasılı,beğenerek okuduğum bir kitap oldu. Okumayı düşünenlere tavsiye ederim.İyi okumalar.
Reklam
Reklam