Her şey burada dedi Tanrı çocuğa,
Taşıdığın kalpten fazlasını tanımadım sana,
İşte dünya, orası soğuk
Ama hayat nasıl olsa orada,
Git ve sev çocuk!
Ve çocuk sadece sevdi,
Tek sahip olduğu şeyden bile çok sevdi herşeyi...
Ona aitlik tanınmamıştı oysa..
Yaşamını yaşamadan sevemezsin dedi Tanrı.
Çocuk haykırdı; bilsen nasıl üşüyorum dünyada,
Bırak beni gideyim buradan
Göğsümü sıkan şu lanet hayattan..
Yavaş yavaş,
Tutulmamış bir söz gibi unutup gideyim her şeyi,
İzin ver geçsin,
Yavaş yavaş,
Sona giden şu menzilde..
Gördüm ki gerçek sandıkları,
Hayaller, aşklar, öpüşler, gülüşler...
Hepsi palavra, yalan
Geceyi söndürsün kalbim, gündüzler zaten yalan
Geçsin istiyorum, geçsin istiyorum zaman.
Tanrı seslendi;
Kusursuzluk aradın, şimdi nefes aldığını hatırlatacak şeyler bulmalısın,
Sevmeyi sevmeden sonlanamazsın.