Ağlamak istersin ağlayamazsın. Konuşmak istersin konuşamazsın. Boğazın düğümlenir, yutkunamazsın. İçin paramparça olmuştur. Toparlamaya çalışırsın, ama hangi parçasını…. İşte öyle bir şey. Yaşadığın duyguların adı bile yok. Ama acı veriyor.
Kapanış vakti geldi.
Edebiyat
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
“Namazı bitirdikten sonra loş ışıkta secdede bağdaş kurup düşünmek, ağlamak ve Allah’la konuşmak. Onunla daha yakın ve dünya üzerinde anlaşılır hissettiğim başka bi an yok…”
Bazen bir bardak suyu yanlışlıkla dökünce içinizden ağlamak gelir. Sanki dünya üstünüze yıkılmış gibi. Oysa mesele o su değildir. Günlerdir, belki haftalardir, her şeyi taşıyorsunuz. Güçlü görünmeye çalışırken kırılmışsınız. Ve o su damlası, aslında içinizde birikenlerin ta kendisi. Kendinize kızmayın. insaniz. Yorgun düşeriz, dolarız, taşarız. Aslında bu da bir tür konusma biçimidir, duyguların dilidir.Lütfen kendinize nazik davranın. Ne hissettiginizi fark edin. Çünkü bir seyin adını koymak, iyilesmenin ilk adımıdır.
Alıntı
Bazen elimizden sadece ağlamak gelir
BİR YERLERDE OKUMUŞTUM; AĞLAMAK BİLİMSEL AÇIKLAMALARA meydan okuyan bir şeymiş. Gözyaşının tek amacı, gözlerin kurumasını önlemek. Gözyaşı bezlerinin duygular doğrultusunda haddinden fazla gözyaşı salgılamasının hiçbir nedeni yok. Bence insanlığımızı kaybetmemek için ağlayarak içimizdeki hayvan yanımızı özgür bırakıyoruz. Çünkü içimde kükreyen, hırlayan bir canavar var ve özgürlük için, Tobias için, her şey bir yana yaşamak için çırpınıyor. Ne kadar denersem deneyeyim, onu öldüremiyorum. O yüzden içimden sadece avuçlarımın içine ağlamak geliyor. Kuralsız sayfa 329.
Bir Bahçedir Çocukluğum
Bir bahçedir çocukluğum Geçen ömrüm bir bahçedir Bu dünyaya konukluğum Bir hayalden başka nedir Günler, takvimler yaşlandı Yüreğe hasret işlendi Eski zamanlar düşlendi Solup gitti yaşlı sedir Çok değil sanki demindir Çağıran ses annemindir Düştüğüm bu yol kimindir Bu gamlı gidiş kimedir Geçer gülmek ve ağlamak Günleri düne bağlamak Uyuyakaldığım hamak Bomboş kalır, beyhudedir Dosto'nun Müridi