“Ah, Plotia, sen çaresizliği duymayı başarabilir misin? Çaresizlik, şarkıya ve eyleme dönüşmemiş olandır, umarsız, hedefsiz, öylesine bir arayıştır ”
“Aşk her zaman kendi sınırlarını delip geçer.”
“Aşk her zaman kendi sınırlarını delip geçer.” — “Senin aşkın da yaptı mı bunu, Plotia? Ah,evet, söyle yaptı mı? ”Yaptı ve hala da yapmakta; zira her kim ki sever, o artık kendi sınırlarının ötesindedir. — “Ah Plotia!”
“Hissediyor musun beni? Ben seni severek çok fazla hissediyorum.” — “Plotia, seni yakından hissediyorum, seni biliyorum.” — “Evet, Vergilius, evet.” Ve birbirine karışmıştı bedenlerinin sınırları, birbirine akmıştı ruhlarının sınırları, gittikçe büyüyerek sınırların ötesine geçerek, bilerek ve bilinmiş olarak.
Sayfa 395 - Toprak — Bekleyiş; Plotia
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
— ah, Plotia!
Sen ey unutulmamış ve unutulması imkansız olan! Sen, hep güzelliğin nehrinde yol alan!
Sayfa 181 - Ateş - Çöküş
Plotia
Ah sen, yanımdan istemeyerek koşup uzaklaşan ve geri çağırmadığım sen, özlemle kutlanmış ve geri çağrırılman bana yasaklanmış olan sen, hiçbir zaman geri dönmeyen, ah, onca hafif adımlarla sırrına varılamayan bir duyulmazlığın anlaşılmazlığında kalan sen, evet, sen, gölgenin arkasındaki o yitik görüntü, nerede yuvaya dönüşün?
Sayfa 176 - Ateş - Çöküş
Ben, henüz şarkıya dönüşmemiş olanı duyuyorum.- Ah, Plotia, sen çaresizliği duymayı başarabilir misin? Çaresizlik, şarkıya ve eyleme dönüşmemiş olandır, umarsız, hedefsiz, öylesine bir arayıştır, ve şarkı, kendi boşunalığından başka bir şey değildir.
Sen, ey hem çocuksu hem de artık çocuk olmayan! Bizler, sadece oluşmakta olan kaderi taşıyabiliriz, yoksa tamamlanmış kaderi değil, çünkü sadece oluşmakta olan, aşkın gerçekliğidir; o gerçekliği ilkbahardaymış gibi filizlenen ve açan her şeyde, her çimende, her çiçekte, gelişip serpilen her genç canlıda, fakat herhalde en yoğun olarak çocukta ararız, henüz oluşmamış kaderin, uğruna el değmemiş ne varsa yakınlık gösterdiğimiz biçimlenme isteğini varsayarak, varolanda oluşmakta olanı varsayarak, genç delikanlıda erkeğin biçim verme gücünü varsayarak; ah, Plotia, olsaydı aşk diye bir şey, ve o aşkın ayrım yapabilen gücü, rastlantıdan kaynaklanabilen tüm coşkulardan arınmış olarak, aşkın en hakiki teminatını verebilseydi, o zaman bizim nasibimize de işte bu oluşmakta olan kader düşerdi.