Açıkçası bu kitapta Orhan Pamuk’tan beklentilerim daha yüksekti. En azından belirli bir kurgunun varlığı ışığında mesajları verirken bunları size hissettirmesi gerekirdi. Pratik ile teori birleşmeden bir duyguyu net aktive edemezsiniz. Dolayısı ile anlatım, kimi tarih kitabından daha yavandı. Detayların betimleme kısmında fazla olması, Minger ile özdeşleşmeniz için yeterli olmuyor. Sevişirken karısının belirli bölgelerine burnunu dayayıp odaklanmayı seven komutan kamil, bağnaz yobaz Hamdullah, saraydan çıkma gururlu sürekli mektup yazan sultan Pakize, koltuk sevdalısı vali Sami vs. bunların hiçbiri ile zaten ne misyon ne de duygu anlamında özdeşleşemezsiniz. Olayda anlatılmaya çabalanan darbeler vs. hiçbirinde heyecan hissetmedim. Çünkü maalesef yazar, doğa çiçek böcek tepe betimleyici kelamındaki başarısını olayları anlatmada sergileyemiyor. Bu yüzden bu kadar tecrübe kazanmış bir yazar olduğu için 4 puan verdim. Acemi bir yazar olsa 6 puan verebilirdim. Bir ihtimal: “tarih kitabı çok sıkıcıdır. Ya uzun bir kitap yazayım, sıkıcı olsun” diye yazmış olabilir. Bu durumda da neden bizi sıkıyorsun diye sormak gerekir