ahmet hepkarşı
@ahnnnnnnet
goddd i love books and reading and stuff
borges'in pseudo-essay aşkı
Fatih Özgüven'in Tomris Uyar'dan daha iyi bir çevirmen olduğunu fark ettiren bu kitap çoğu zaman hayal gücünün sınırlarının ne kadar geniş olduğunu anlamamı sağlasa da az zamanda ise entelektüelitemin zayıflığını yüze vurdu. Katman katman işlenen kurmacaların altındaki edebi hinliği, göz kırpmaları yakalamak her ne kadar haz verse de yazar Hristiyan teolojisi hakkında -mış gibi bir metine girişince itiraf etmem gerekir ki hikayeyi geçtim. İspanyol edebiyatının düşsel kompleks yapısı bazı anlarda ağzımdan salya akıtırken bazen sıkıntıdan göbeğimi kaşımama sebep oldu. Sanıyorum ki yıllar sonra edebî birikimim artınca bu kitaptan alacağım hazın katsayısı birikimimin karesi ile orantılı olacaktır. O zaman görüşürüz on yıllar sonraki Ahmet. Favorim Don Quixote'li olan ya da Bakara suresi 259. ayet ile açılan kurmacalardan biri veyahut ikisi idi.
"Vallahi, bu bir pipodur."
