Unutmayın ki namus,ahlaksız göze karşı kullanılan kalkandır.Ve o ahlaksız göz ortadan kalktığında nedir namus,zihne vurulan bir pranga,bir artıktan başka?
Ne sahip olur aşk ne de kendisine sahip olunsun ister;
Kendi kendine yeter zira.
Tanrı kalbimde dememelisiniz aşık olunca,ben Tanrı'nın kalbindeyim demelisiniz onun yerine.
Ve asla düşünmeyin aşkın yolunu çizebileceğinizi,kıymetli bulursa eğer o sizin rotanızı çizer.
Ben sana rehber değil,ancak yoldaş olabilirdim,fakat yolu ikimizde bilmiyorduk ve birbirimize yük olmaktan,birbirimizi şaşırtmaktan başka bir şey elimizden gelmiyordu.
Demek hayat böyle iki adım ilerisi bile görülmeyen sisli ve yalpalı bir denizdi.Tesadüflerin oyuncağı olacak olduktan sonra ne diye bir irademiz vardı?