Ahu Kader
@ahukader
26 okur puanı
Ağustos 2015 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
"Daha doğrusu, bir kadini sevmeden, sevgiyi tatmadan başarıya ulaşmanın yetmeyeceğini düşünmüştü. Ama başarısız, önemsiz biri olduktan sonra sevgi de yetmeyecekti."
"Hayattaki başarılar ancak başkalarının gözünü kamaştırır, kendisiyle baş başa kaldığında, her insan başarısızdır."
"Bozkır Çiçekleri" – Selçuk Baran
Bazı kitaplar vardır, sizi alır başka bir zamana ve mekâna götürür… Bozkır Çiçekleri tam da öyle bir roman! 70'lerin Ankara'sında Seyfi, Nurten ve Müfit’in yolları kesişirken, yalnızlık ve umut arasında sıkışan hayatlara tanık oluyorsunuz.
Okurken karakterlerin hissettiklerini derinden hissettim. Selçuk Baran’ın sade ama vurucu dili, bozkırın sessizliğinde kaybolmuş gibi hissettirdi. Her bir sayfa, hem hüzünlü hem de düşündürücüydü.
Bozkır Çiçekleri benim Selçuk Baran ile tanışma kitabım oldu. Diğer kitaplarını da edinip okuyacağım.
Reklam
Tanzimat döneminin önde gelen yazarlarından Ahmet Mithat Efendi ile tanışma kitabım oldu Henüz 17 Yaşında. Ben yazarın kalemini sevdim.
Bir şekilde hayat henüz 17 yaşında olan Kalyopi’yi genelevine düşürmüştür.
Ahmet Efendi ve Hulusi Efendi bir tiyatro gösterisine gitmek üzere Beyoğlu’nda içip sarhoş olurlar. Aniden bastıran yağmurdan kurtulmak için de geneleve giderler. İşte orada Ahmet Efendinin karşısına Kalyopi çıkar. Ahmet Efendi Kalyopi’nin hayatını değiştirir.
O dönemde Kalyopi’ye ahlasız kadın gözüyle bakmaktansa, yazar onun gönüllü bu yola düşmediğini ve acı hikayesini güzel bir şekilde aktarmış. Ben kitabı sevdim. #ahmetmithatefendi #henüz17yaşında #okudum
İrfan Değirmenci bu romanında günümüz Türkiye'nin son yıllarda yaşadığı tüm olumsuzlukları bir apartmanın sakinlerinin sayesinde gözler önüne sürmüş. Karakterlerin basına gelenleri haberleri takip ettiyseniz eğer hatırlayacaksınız.
Atanamayan öğretmen Yusuf Turkkan.
Annesi Türk babası Yunan olan Poyraz.
Escinsel olan Poyrazın sevdiği adam Mert.
Ablası gündüz gözü sokak ortasında bicaklanarak öldürülen Derya. Kağıt toplayarak geçimini sağlamak çalışan küçük adam.
Başı kapalı annesini ve babasını hiç tanımayan ve yetiştirme yurdunda büyüyen Nergis.
Hayat hikayesini son sayfalarda öğrendiğimiz pazarda yaptığı el işlerini ve resimleri satan deli Belkıs abla.
Hamile olduğu halde sokağa çıktığı icin dayak yiyen Yusuf'un öğretmen eşi Meryem.
Ve güya dinci, ama geceleri evinde gizlice porno seyreden Emrullah. Hepsi bir apartmanda. Hepsi bizim insanımız. Emrullah hariç tüm karakterleri sevdim. Muhakkak okuyun.
100 yasindan kücük oldugum icin bu kitabi okudum. Bu kitapta da bol bol kahkaha, bol bol düsünce vardi.
100 yasina kadar yasamak ister miyim diye düsündüm. Yada benden önce herkesi kaybedip, daha kaybedecegimi bilerek yasamayi istermiyim diye düsündüm.
Mezar tasima ne yazilsin diye düsündüm. Düsünmemek imkansiz zaten.
Elif Safak kitaplarini severek okurum. Bu kitabini daha önce hic duymamistim ve bir arkadasimdan ödünc aldim. Icinde gecen binlerce yabanci isimler, bir sürü farkli hikayeler. Insanin kafasini yoruyor. Kitapta her bölüm güzel bir cümle ile basliyor. Bir tek bu cümleleri sevdim.
Reklam