kuzgun
@aion
Geleceğe selam ver
27 okur puanı
Kasım 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
“Ben sanırdım âlem içre bana bir yer var imiş,
Meğer âlem bana, benden içeru dar imiş.”
Niyâzî-i Mısrî
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Masumiyet Müzesi
Masumiyet Müzesi hakkında herkes konuştu.Benim neyim eksik bende konuşacağım.. Yaklaşık 2 sene kadar olmuştur okuyalı. Dizi hakkında söyleyeceğim şey şu ki: kitabı okuduysanız olay dediğimiz her şey aslında bir döngü ve bu döngü neredeyse tamamıyla Kemal’in kafasında dönüyor, bunu görmüşsünüzdür. Eserde Füsun’un hislerinde, fikirlerinde bile Kemal’in kendisini görüyoruz. Çıplak bir şekilde Füsun’u analiz etmek güç. Diziyi, Füsun’u tamamen görebildiğimiz için beğendim. Kitapta Kemal’in sesi çok baskındı ve bizim olay diye değerlendirdiğimiz her karmaşa dizide daha net ve basitti. Aslında her şey ortadaydı diyelim biz ona. Kitabı okurken kafamda canlandırdığım Füsun ile Dizideki Füsun uyuştu ama Kemal’ler oldukça
farklıydı :)
Gençler Kemal’i sapık, Füsun’u mağdur ilan etti.
Daha olgunlarımız -ben de dahil- “70’lerde aşk böyleydi” diyerek romantize etti.
Tartışma ahlak üzerinden yürüdü, taraflar seçildi.
Ama kimse şu yapısal detaya pek bakmadı:
Füsun’un orgazm olduğu esnada ilk kez gözlerini kapadığında “ayçiçekleriyle kaplı bir tarladaydım” demesi…
Ve romanın sonunda gerçekten ayçiçekleri arasında ölmesi.
Fransızların “la petite mort” dediği bir kavram var: küçük ölüm.
Orgazm anında benliğin bir anlığına çözülmesi, dünyanın silinip geri gelmesi.
Pamuk bu küçük ölümü romanın başına yerleştiriyor.
Büyük ölümü ise sonuna.
İlk sahnede ayçiçeği tarlası bir iç manzara. Hazla açılan bir bilinç görüntüsü.
Finalde aynı manzara dış dünyaya dönüşüyor. Artık hayal değil, kader.
Yani mesele sadece Kemal’in takıntısı ya da Füsun’un trajedisi değil.
Mesele şu: Arzunun içinde her zaman bir kayıp tohumu var.
Haz dediğimiz şey bile minik bir yok oluş provası.
Bir ülkede gerçek ve sağlıklı sermayeler o ülkenin salt ortak kalkınma çabasına dayalı olarak meydana gelir; yoksa sermaye yalnızca vurguncuların ve yahudilerin elinde kalır… yahudiler ve vurguncular da onlar için devlete vergi veren kitle durumuna geleceklerdir. Aşağılık, ahlaksız küçük burjuva ile köleleştirdikler sayısız yoksul ortaya çıkacaktır. yahudiler halkı iliklerine kadar emecekler ve halkın ahlaksızlığıyla, alçalmasıyla besleneceklerdir ama bütçeye destek oldukları için bir anlamda korunmaları gerekecektir…
Dibe vurmanın en tuhaf yanı nedir biliyor musunuz? Bir kez dibi gördüğünüzde bir daha asla yüzeye çıkamıyor olmanız. O uğultu, o düşme hissi asla sona ermiyor, her aşamada, Galiba buraya kadarmış, diye düşünüyorsunuz.
