Bir sene önce bugün trafik kazası ile vefat eden bir insanın profilini inceledim. En son yazdıkları, beğendikleri.. O kadar kırgın, üzgün, umutsuzmuş ki, ne diyeceğimi bilmiyorum. Üzüldüm. Kırıldım. Birbirinize iyi davranın. Bu hayat gerçekten zannettiğimizden çok kısa.
Her an ölebilirim. Her an ölebilirsin. Her an ölebilirler. Toprağın altına girmekte var, toprağa sarılmakta.. Dilerim birbirinizin kalbine kırmak, yaralamak için dokunmayın. Bir ölümün ardından hiç tanımadığım bir insanın hüzn’ü acıttı beni..
“Yüzü gözü gözyaşları içindeydi... Bir yandan da, hıçkırıklarla ağlamanın ardından şimdi artık derin derin iç çekiyordu. Bütün acısını, kederini, hıncını o sivriliği Hardtmuth marka kalemin ucuna taşıdı.”