Artık sevmiyorum ya severim belki yine.
Ne uzundur unutuş, ah ne kısadır sevda.
Böyle gecelerde kollarıma aldım çünkü,
yüreğim dayanmıyor yitmesine kolayca.
Benim olmayanı seviyorum. Çok uzaksın sen.
Bezginliğim çırpınıyor kararan akşamlarda gitgide.
Ama geliyor gece, şarkı söylemeye başlıyor bana.
Ve ay çeviriyor düş çarklarını..
Dərin metaforalar, vətən həsrəti, nəsrvari nəzm, didərginlik və müharibələr - Dərvişin şeirlərinin əsası. Eyni səpgidə şeirlər olduğu üçün zaman-zaman eyni şeiri oxuyurmuş hissiyatı verə bilir, amma Dərvişin doğulub böyüdüyü torpaqlarla qurduğu bağlılıq insanı təsirləndirir.