Aisha

Aisha
@aisha_gull
'' Gel gör ki, eylemlerimin görünüşteki manası, sana bu izlenimi vermiş olmalı. Fakat perişanlığım içinde, kimsenin duygularımı anlamasını beklemiyorum. Bir gönüldeşlik bumam mümkün değil. Bu arayışa ilk kez girdiğimde, fazilet sevgisini, tüm varlığımı dolduran mutluluk ve sevecenlik hislerini paylaşmanın peşindeyim. Ama şimdi o fazilet bir gölge oldu benim için; mutluluk ve sevecenlik ise buruk, nefret dolu bir yeise dönüştü. Gönüldeşliği nerede bulayım? Acılarım sürdüğü müddetçe, yalnız başıma acı çekmeye razıyım; öldüğüm zaman belleğime nefret ve utanç sökün edeceği için memnunum. Bir zamanlar dış görünüşümü mazur görerek, açığa çıkarabileceğim harika nitelikler için beni sevecek varlıklarla karşılaşmayı ümit ederdim. Yüksek şeref ve adanmışlık fikirleriyle beslenmiştim. Oysa şimdi suçlarım, beni en bayağı hayvanlardan aşağı seviyeye düşürdü. Hiçbir suç, hiçbir kötülük, habislik benimkiyle kıyaslanamaz. Günahlarımın korkunç listesine bakınca, eskiden düşünceleri güzelliğin yüce ve üstün görüntüleriyle, iyiliğin haşmetiyle dolu yaratığın ben olduğuma inanmıyorum. Ama öyle oldu işte; düşmüş melek, kötü şeytana dönüştü. Fakat o Tanrı ve insan düşmanının bile, kederli hali içinde dostları, eşlikçileri vardı: Ben ise yalnızdım.
Sayfa 239
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
'' Benim gibi zavallı bir sefile iyi niyetiyle yaklaştığınız için sağ olun Walton,'' diyor, '' fakat yeni bağlardan, taze sevgilerden bahsederken, sanıyor musunuz ki göçüp gidenlerin yeri dolabilir mi?
Sayfa 234
Umutsuzluk nadiren uğrardı yüreğime. Yüce bir yazgıyı takip eder gibiydim; bir daha asla kalkamayacak şekilde düştüğüm zamana değin. Bu taktir şayan varlığı kaybetmek zorunda mıyım? Bir dosta hasrettim; gönüldeşim olacak, beni sevecek birini buldum, fakat maalesef, kıymetini anladıktan sonra onu kaybedecekmişim. Onu hayata bağlardım ama kendisi bu fikri reddediyor.
Sayfa 231
Ben hayalgücünün biçimlendirdiği en garip hikayeyi dinlerken bir hafta geçmişti. Bu hikaye ve misafirimin yüce, nazik tavırları, düşüncelerimi ve ruhumun tüm duygularını ona yöneltiyor. Onu yatıştırmak istiyorum, fakat bu kadar perişan, her türlü teselli umudundan yoksun birine, yaşaması için nasihatte bulunabilir miyim? Ah hayır! O bundan sonra, un ufak olmuş ruhunu yalnızlığa, çılgınlığa teslim etmekten sevinç duyabilir ancak. Yine de yalnızlığın, çılgınlığın ürünü olan bir avuntusu var: Rüyalarında dostlarıyla konuşup acılarına teselli bulduğu vakit, bunların kendi hayalinin ürünleri değil de , ayrık bir dünyadan kendisini ziyarete gelmiş varlıklar olduğuna inanıyor. Bu inanç onun hayallerine, onları benim nazarımda neredeyse gerçek kadar etkileyici ve ilginç kılan bir yücelik katıyor.
Sayfa 232
O zamandan bu yana kaç gün geçti kestiremiyorum, fakat yüreğimde yanan adil ceza duygusu olmasa dayanamayacağım bir sefalete maruz kaldım.
Sayfa 227