Eğer yüz çevirirsen benden, sırtını dönersen bana, uzun sürmez biliyorum. Biliyorum ama dayanamaz ki insan kalbi atmadan yaşamaya. Benden uzak olduğun süre boyunca nasıl atacak benim kalbim, nasıl yaşayabilirim Milena?
Koptuk birbirimizden Milena ve görünen o ki tüm gücümüzle tek bir şeyde birleşiyoruz -burada olsan,yüzün yüzümün en yakınında- ölmek istiyoruz, rahatça ölmek! Ortak arzumuz.
Çok yorgunum, ne diyecektim hatırlamıyorum, hiçbir şey bilmiyorum ve istemiyorum da. Başımı yaslasam dizlerine, saçlarımı okşayan elini hissetsem… Sonsuza dek kalabilirim bu şekilde.
Her şeye rağmen şuna inanıyorum ki: Mutluluktan ölebilirse eğer insan, çoktan ölmüş olmam gerekirdi benim. Ve yazgısı ölüm olan biri yalnızca mutluluk sayesinde kalabilirse hayatta, öyleyse yaşayacağım demektir Milena.