Arabistan bölgesinde yerleşen insanlar Kafkasyalı veya Batı Asyalı, “Sâmi” veya “Semitik” adı verilen bir tek soya aittirler. “Sami” kavramı, Bereketli Hilâl bölgelerinde yapılan arkeolojik araştırmaların sonucu olarak İbrâni, Arap ve Habeşlilerin yanısıra “Semitik” insanların, dillerinin ve medeniyetlerinin varlığını ilk kez farkeden 18. yüzyıl Eski Ahid ilim adamları tarafından ortaya çıkarılmıştır. Eski Ahid’in soy ağaçlarının ışığı altında (Tekvin 10), Johann Gottfried Eichhorn, İbrâni olduğu sanılan Sâm ya da Shem’in oğullarına, Nuh’un oğulların, İshâk’ın oğullarına, İbrahim’in oğullarına, Araplara, İshâk’ın ağabeyi İsmail’in oğullarına, İbrânilerin kız kardeşlerinin ve Arapların ve adları bulunamamış diğerleri konuştuğu dilleri konuşmuş eski Yakın Doğu’nun bütün insanlarına “Sâmi” adını verdi.
Gerçekten at, Arabistan’da büyük bir hayranlık uyandırmıştı. Atların soyları uzun süre safkan nesiller elde edebilmek için ezberlendi ve korundu; spor ve güzellik amacıyla barışçı kullanımlarını ispat etmek için devlet eliyle yarışlar düzenlendi. Arap dili de, yalnızca at üzerine iki yüzden fazla kelime kazandı.