Müziğe karşı olağanüstü bir duyarlılığı vardı. Sert bir içki gibiydi müzik onun için; hiçbir şeyi umursamamasına neden olacak ölçüde duygularını ateşe veriyordu.Düş gücünü ele geçirip onu dosdoğru gökyüzüne çıkaran bir ilaçtı.Pis gerçekleri aklından uzaklaştırıyor, kafasını güzellikle dolduruyor, romantizmi özgür bırakıyor ve topuklarına kanat takıyordu.
...vicdan azabı çeker gibi görünse de,o güne dek sahip olduğu onurlu imajı kendi gözünde koruma çabasından ibarettir bu; çektiği ıstıra kendi kendine aldatmaya yönelik bir ikiyüzlülükten öteye gitmez