Akıncc
@akin_cc
hadsiz, pervasız ve filtresiz bir dil...
..
İstanbul
20 okur puanı
Ocak 2026 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Osman, önceki kitaplara kıyasla daha içe dönük ve daha serttir. Büyük dramatik olaylardan ziyade, insanın kendi içinde yavaş yavaş tükenişi anlatılır. Yalnızlık, iletişimsizlik ve aidiyet duygusunun kaybı romanın ana damarını oluşturur. Dil sade ama ağırdır; cümleler kolay ilerler, etkisi geçmez.
Bir insanın bu kadar kendisi odaklı yaşaması, dünyanın kendi etrafında döndüğüne emin olması beni biraz sinirlendirmiş olabilir. Öfkelendim Osman'a. İnsan kendi yaralarından, başkalarının yaralarını görememesi çok büyük bir zalimlik değil de nedir? "Aşk" etiketi altında sevdiğinden bihaber yaşamak, kendi dünyanda her şey yolundayken sevdiğinin dünyasında depremler olması akıl alır şey değil.
Bir insan gerçekten seviyorsa "anda" "sevdiğiyle" beraber yaşar. Hemdem olur. Sevdiğinde kaybolur. Sevdiğinden bihaber yaşadığını iddia etmez.
Satranç oynayan herkes galibiyet ya da mağlubiyet fark etmeksizin hırs sarhoşu olur. Çocukken satranç oynadığım zamanları hatırlıyorum da kazandıkça daha fazlasını isterdim kaybettikçe de “yenilen pehlivan güreşe doymaz” misali yenene kadar oynardım.
Aslında her iki karakter de iç dünyalarındaki çatışmalarını satranca aktarıyorlar… sadece birisi satranç oynayarak gizliyor, diğeri de satranç oynayarak açığa çıkarıyor.
Dönemin eğitim sisteminin arızalarını, ileriye dönük yapılması gereken değişimleri ve muallim-talebe ilişkisini çok iyi analiz eden faydalı bir eser.
günümüzde sürekli batıdan örnek devşiren eğitim kadrolarının biraz yakına bakmaları gerek sanki!
Hep daha iyi hayatlar ve fırsatlar vardır, ama bizim hayatımızı şu an yaşadığımız.
Hepimizin hayatında keşke dediği anlar vardır. Kitap, tam olarak bu pişmanlıkların ortasında başlıyor.
Baş karakterimiz Nora, hayatının en dip noktasındayken kendini sonsuz bir kütüphanede buluyor. Buradaki her kitap, Nora’nın seçmediği yolları, yani yaşamadığı hayatlarını anlatıyor...
Neden Gurur ve Önyargı hiç kesmedi? Bunun nedeni, erkeklerin onu reddedeceğine ve kızların onu kendi başlarına okumayı seçeceğine inanmamız mıydı? Bunun nedeni, Romantizmin daha az önemli bir tür olması ve birilerinin eğitimimizin...çift intiharla biten romantik bir drama okumak gibi daha önemsiz şeylere odaklanmasını sağlaması mıydı? Nedenleri sıralamaya devam edebilirim4 ve bunların hepsi bir şekilde doğru olabilir, ancak basit cevap cinsiyetçiliktir.
Bu cinsiyetçiliğin bir sonucu olarak, romantik romanlara olan sevgimi 20'li yaşlarımın sonlarına kadar keşfetmedim.
Kadınlar tarafından yazılan kitapların kadınlar için ve erkekler tarafından yazılan kitapların herkes için olduğu kavramını aşamamamız iğrenç. Sadece liselerde erkekler tarafından yazılan kitaplar atarsak asla aşamayız.
Gurur ve Önyargı'yı bitirdikten sonra benim için açıkça belli olan bir şey vardı hala gizli olan odamda bana hatırlattığı şeyler.
