Satranç oynayan herkes galibiyet ya da mağlubiyet fark etmeksizin hırs sarhoşu olur. Çocukken satranç oynadığım zamanları hatırlıyorum da kazandıkça daha fazlasını isterdim kaybettikçe de “yenilen pehlivan güreşe doymaz” misali yenene kadar oynardım.
Aslında her iki karakter de iç dünyalarındaki çatışmalarını satranca aktarıyorlar… sadece birisi satranç oynayarak gizliyor, diğeri de satranç oynayarak açığa çıkarıyor.