“Ağlamak, uğradığımız felaketlere karşı vücudumuzda kalan son kuvvetin bir feryadıdır. Ağlayamadığımız zamanlar bizde o gücün de mahvolduğu vakitlerdir ki onun yerine kaim olan acılı bir sükûnet en şiddetli acıların hâsıl ettiği gözyaşlarından bile daha yakıcıdır.”
Yazarın diğer kitaplarına nazaran oldukça zayıf bir kurgu ile yazılmış. Ele alınan konu 'kendine güven' ancak dar hatları ile işlendiği için doyurucu bir kitap değil ne yazık ki...