Merve Akmaz
@akmazm
6 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Allah'ın emrini edaya aczinin ve Allah'ın seni Kendi itaatine koşmaktan alıkoymasının sebebini araştır.Bu sebep;belki duada eksikliğin ,O'na itaatte göstermiş olduğun edepsizlik,belki de düşüncesizliğindir.
Sayfa 49
Ne zaman İsmet Özel okusam idrak yolları sancısı çektiğimi hissederim. Sanki ufkumun sınır çizgisine ulaşıp onları daha fazla genişletmek için iteliyormuş gibi. Biraz zorlayıp kimi zaman bıraksam mı dedirtse de içinde ayrı bir haz ve doyurucu bir ilmin olduğunu hissederim. Çünkü yeni ufuklar görebilmenin rahatlık tutkusunu bir kenarda bırakıp her defasında yükselen bir dağı tırmanarak zirvesindeki ufku seyretmenin güzelliğinde tadacağıma inanıyorum. Okumayı sadece hoşuma giden alanlarda yaparsam sosyal bir hobiden ileri gidememekten korkuyorum.
Sayın Özel, tüm evlerin yanıp yalnızca mahallenin ortasındaki evin yanmadığı bir zamanda o yanmayan evin sahibiysek eğer yanmadığımız için sevinecek miyiz, yoksa evimizin yanmayışında evi yananların hissesi bulunduğu bilincinde olacak mıyız onu sorguluyor. İşte bu zamanda yanan bir sürü ev ve dışarda kalmış bir sürü yolcu,hasta,yetimler var. Ne kadarının bilincindeyiz,görüyoruz? Ne kadar yanmayan taraflarımızda onların hissesi olduğunu bilip hakkı hakedene tahsis ediyoruz? Önce yanmayan yanlarımızı tanıyıp bilmekle sorumluyuz ve sonrasına ise hisseleri dağıtmakla. Çünkü bağları tesis eden Allah ve şu an siyasi,sosyal,kültürel,dini sebeplerle bir çok sebepten bu bağların muhatabıyız. Geçmişten günümüze bu bağlara açıklık getiren Özel özellikle islami kimliğimiz ile bunların yorumlamalarını yapıp ,düşünmemiz üzere bir çok soru bırakıyor önümüze. Severek okudum,ancak ilk başta da belirttiğim gibi biraz zorlandım.
Bazı kitaplar vardır,yüreğinizi sıkar size hatırlattıkları ile. Çünkü uyanışlar her daim içinde biraz ızdırap barındırır. İşte Dücane Cündioğlu’nun Cenab-ı aşk kitabı da bence gaflet uykusunda olan bir aciz kulun ızdırablarına vesile oldu. Allah ondan razı olsun. Bu ızdırabı aşka giden bir yol olarak tanımlayan yazarın şöyle bir ifadesini takdim edeyim;
‘ Aşkın menbaını mı arıyorsunuz, işte bakın tam da burası. Ayrılık tam da burada filizleniyor çünkü. Ne var ki ayrı olmak başka, ayrılığı farketmek (hasret) daha başka. Herkesleşme hasreti engelliyor, ayrılığı farketmemize mâni oluyor; ızdırab yoksunluğuna düçar olmamız da bundan.
Izdırab olmadan hiç aşk olur mu?’
O vakit aşkın taliplisi olmak ızdıraba razı olmaktan geçiyor. Ve devam ediyor;
‘Aşk almadan vermenin, verdikçe yücelmenin,yaşamak için vermeyi ibadet bilmenin adı değil mi?’
Kişinin verebilmesi için en büyük adım kendi bedeni varlığını yok saymaktan geçiyor. Hep bir yoldayız ve bu yolda durakladığımız hanlarımız var. Bu duraklar bizi düşündürmüyor yalnızca bir uyku ve karın doyurma mekanı olarak kalıyorsa vah halimize. Çünkü mesele yolu bitirmek değil,yolda olmak ile bakii
‘Var Eşrefoğlu Rumi bil hakikat
Vücudu fani etmektir adı aşk
Demek ki aşk vücudu baki kılmak için çırpınanların değil,vücudu fani kılmak için çabalayanların mesleği’
Kelebeğin uçabilmesi için kendini koruduğunu düşündüğü kozayı kırması ve ondan geri dönüşü olmayan bir ayrılığa razı olması gerekiyor. Kim bilir insanın kozası belki de bedenidir.
Beden ruhun özgürleşmesini engelleyen bir perdedir. Ölüm ile o perde kalkar ve kavuşma yaşanır,ruh özgürleşir. ‘ölmeden önce ölünüz’ tavsiyesinin altındaki hikmetlerden biri de budur. Bunu şöyle muhteşem bir cümle ile özetliyor yazar ‘gafletin yegane şifası ölümdür’
Bir de üzerinde ısrala durduğu
