Seleften bazıları şöyle söylemiştir:
Bir kimse insanların arasında otururdu da onlar onda konuşma zorluğu ve ifade eksikliği bulunduğunu sanırlardı. Hâlbuki onda böyle bir eksiklik yoktu; aksine o, anlayış sahibi bir fakih ve teslimiyet ehli bir Müslümandı.
Selefin kıymetini bilen kimse anlar ki onların terk ettikleri söz çeşitleri, çokça tartışma ve münakaşa, ihtiyaç miktarını aşan açıklamalar; bir acizlikten, cehaletten veya yetersizlikten kaynaklanmıyordu. Bilakis bu, onların vera sahibi olmalarından, Allah korkularından ve fayda vermeyen şeyleri bırakıp faydalı olanlarla meşgul olmalarından kaynaklanıyordu.
İbn Receb رحمه الله
(Fadlu İlmis-Selef ala İlmil-Halef )